DESIGNED BY JOOMLATD

Uwaga

Dobrego dnia!

Patron szkoły - Halina Konopacka

 

 

Halina Konopacka (ur. 11 listopada 1900 w Rawie Mazowieckiej, zm. 28 stycznia 1989 w Hollywood na Florydzie), polska lekkoatletka, pierwsza polska złota medalistka olimpijska.

Konkurencje: rzut dyskiem, oszczepem, pchnięcie kulą, skok wzwyż, skok w dal.

Rekordy życiowe:

rzut dyskiem 39,62 m (rekord świata)
rzut oszczepem 34,83 m
pchnięcie kulą 11,33 m
skok wzwyż 138 cm
skok w dal 512 cm
Osiągnięcia:

IO w Amsterdamie 1. miejsce w rzucie dyskiem
Światowe Igrzyska Kobiet: 1926 r. - 1. m. w rzucie dyskiem, 3. m. w pchnięciu kulą oburącz,
5. m. w rzucie oszczepem oburącz, 1930 r. - 1. m. w rzucie dyskiem
trzykrotna rekordzistka świata w rzucie dyskiem: 1925 r. 31,22 m; 1927 r. 39,18; 1928 r. 39,62 m
27-krotna Mistrzyni Polski w pchnięciu kulą, rzucie dyskiem, oszczepem, skoku wzwyż, 3-boju,
5-boju, sztafecie 4x75 m, 4x100 m, 4x200 m
23-krotna rekordzistka Polski
Halina Konopacka przygodę ze sportem rozpoczęła od narciarstwa. Przypadkiem trafiła do sekcji lekkoatletycznej, gdzie została wypatrzona przez trenera Baqueta. Rok później świętowała zdobycie mistrzostwa Polski w rzucie dyskiem i pchnięciu kulą. O jej wszechstronności sportowej może świadczyć 25. tytułów mistrzowskich zdobytych w kilku kategoriach lekkoatletycznych. W czasie swojej sportowej kariery reprezentowała barwy klubu AZS Warszawa. Również znakomicie grała
w piłkę ręczną, jeździła konno, "szalała za kierownicą automobilu". Po zakończeniu lekkoatletycznej kariery grała w tenisa w mikście z Czesławem Spychałą.

Jednym z najważniejszych wydarzeń w życiu zawodniczki (a także w historii sportu polskiego) była Olimpiada w Amsterdamie w 1928 roku. 21 lipca Halina Konopacka ustanowiła rekord świata w rzucie dyskiem i zdobyła pierwszy złoty medal olimpijski dla Polski. Do końca swojej kariery nie została pokonana w rzucie dyskiem w żadnych zawodach. W 1931 roku wycofała się z czynnego życia sportowego.

Podobnie jak sport, Konopacką pochłaniało pisanie wierszy i malarstwo. Pisała w "Wiadomościach Literackich" i "Skamandrze". W 1929 r. wydany został zbiór jej wierszy "Któregoś dnia". Dużo także malowała podpisując obrazy pseudonimem Helen Georgie. Działała w strukturach sportowych, była członkinią Zarządu Międzynarodowej Federacji Sportów Kobiecych, prezesem Oddziału Warszawskiego Towarzystwa Krzewienia Kultury Fizycznej Kobiet. Aktywnie działała też w Polskim Ruchu Olimpijskim i Związku Polskich Związków Sportowych.

Gdy wybuchła II wojna światowa, wyjechała do USA (na Florydę).

Zmarła na Florydzie w 1989, kilkanaście miesięcy później jej prochy spoczęły na warszawskim cmentarzu na Bródnie.

 
 
Na triumf Konopackiej powszechnie liczono! Jej pasjonująca rywalizacja z Francuzką Lucienne Vellu
i Niemką Milly Reuter o rekord świata rozpalała wyobraźnię młodzieży. Jej pierwsze międzynarodowe zwycięstwa krzepiły naród.
     Do Amsterdamu wyruszyła z 3 lekkoatletkami i 11 lekkoatletami. Czy wygra? - było to naczelne pytanie. "Dysk obchodzi nas specjalnie ze względu na udział Konapackiej - czytamy fachowe wynurzenia w "Przeglądzie Sportowym", dnia 29 lipca 1928 - I musimy przyznać, że szanse nasze są bardzo dobre. Jedynie Szwedka Svedberg osiągnęła nieoficjalnie wynik lepszy od niej - 39.54, oficjalnie jednak ustępuje naszej rekordzistce. Nie zawiodła! Prowadziła zdecydowanie wynikiem 39.17. I oto druga kolejka rzutów finałowych. Relacjonuje "PS" z dnia 8.VIII.1928 roku:
"Wchodzi w koło Konopacka. Jest spokojna, skupia się cała - chce rekordu. Rozmach szybki nadzwyczaj, obrót mały, czeczotkowy dysk leci bardzo płasko, ale dzięki doskonałemu ułożeniu
w powietrzu, sunie daleko. Krótka chwila oczekiwania - i pada hen z dala od wszystkich chorągiewek - koło ostatniej linii 40 metrów.
Taki rzut musi zrobić efekt. To też prawdziwy huragan oklasków, których przecież publiczność rzutom nigdy za wiele nie daje, nagradza ten fenomenalny wynik. Rekord pobity jest na pewno. Zgadujemy tylko o ile. Przychodzi kolej na Copeland. Tym razem rzuca nie za wysoko, dysk idzie doskonale - pada około 37m.
W trzeciej kolejce Konopacka robi ostatni atak na czterdziestkę - bezskutecznie! Rzut jest zupełnie nieudany.
Ostatnia chwila emocji. Szafirowe spodenki pokazuje nam z daleka Copeland. Potężny rzut z miejsca - dysk leci dobrze - ale do biało-czerwonej chorągiewki bardzo mu daleko. Ostatni rzut Perkaus -
i konkurs skończony. Pierwsze mistrzostwo Olimpijskie mamy! 39.62 m! Złoty medal olimpijski i rekord świata! Sukces to ogromny i szerokim echem odbił się w świecie. Cała ekipa zdobyła łącznie
7 medali, w tym złoty (Kazimierz Wierzyński) i brązowy (Władysław Skoczylas) w konkursie sztuk pięknych. "Przegląd Sportowy" apelował teraz do młodzieży, aby śmielej wychodziła na stadiony. "Zwycięstwem swem - pisał "Stadjon" 7 sierpnia 1928 - panna Halina zadokumentowała, że opinia
o niższości sportowej Polaków jest błędną. Możemy i potrafimy zwyciężyć - gdy chcemy pracować wytrwale i konsekwentnie, z wiarą we własne siły... Sukces olimpijski Konopackiej... nie pozostanie bez następstw. Zrodzi nowe zastępy ćwiczących, pobudzi sport do tym intensywniejszej pracy, plonem której będą nowe sukcesy, nowe triumfy".

     Zakończyła starty w 1931 roku. Decyzję o zejściu z boiska podjęła nagle, lecz stanowczo. Przedolimpijski rok 1931 był zatem ostatnim w 7-letniej karierze, niezwykłej, błyskotliwej, bogatej
w sukcesy i zwycięstwa, które są przywilejem nielicznych - bogów stadionu. Na początku 1932 roku, na parę miesięcy przed olimpiadą w Los Angeles, prasa przyniosła wiadomość: "Mistrzyni i rekordzistka świata, jedyna nasza championka olimpijska, Halina Konopacka-Matuszewska postanowiła wycofać się z czynnego uprawiania lekkiej atletyki".

     HALINA KONOPACKA, 11.XI.1900 - 29.01.1989, ur. w Rawie Mazowieckiej. Złota medalistka
w rzucie dyskiem (39,62 m) na igrzyskach olimpijskich w Amsterdamie (1928). Wszechstronna sportsmenka i lekkoatletka. W czasie 7-letniej kariery ani razu nie przegrała rzutu dyskiem. 3-krotna medalistka Światowych Igrzysk Kobiet, 3-krotna rekordzistka świata w rzucie dyskiem, 27-krotna mistrzyni Polski w latach 1924-1931 w różnych konkurencjach (rzut dyskiem, rzut oszczepem, skok wzwyż, trójbój, pięciobój, sztafeta 4x75 m, sztafeta 4x100 m). Członek Zarządu Międzynarodowej Federacji Sportów Kobiecych.

 

 Źródło:
Jan Lis, Poczet polskich olimpijczyków 1924-1984, KAW, Warszawa 1984

 

TOP